من، خودم و نیما

به هر صورت من حق دارم که تو وبلاگ خودم کم خرد و کند ذهن هم باشم! چیز جدیدی که کشف کردم در ادامه ی پست دو شماره قبلتر، یا به عبارتی آنچه به خوبی جا افتاد اینه که زبان های برنامه نویسی "زبان" هستند!

 

بعد از گذر سالیان وقتی که لازمه برای خودم رزومه بنویسم، هر آنچه که قبلاً نظری بهش انداختم و سری بهش زدم رو داخل لیست میارم. پی اچ پی، جاوا، پایتون. چند روز قبل دستور فوق العاده ساده ای دیدم در پایتون که یک مجموعه رو میگرده و اعضای یگانه رو پیدا میکنه و در مجموعه دوم قرار میده به صورتی که هر عضوی حداقل یکبار و حداکثر یکبار تکرار بشه. من این کار رو قبلتر با توابعی که خودم نوشته بودم انجام میدادم که خوب هم وقتم رو گرفته و هم میتونه به اندازه ی دستور موجود بهینه نباشه. این دستور set بود.

در یک مقایسه، اگر فرض کنید که دستور زبان در انگلیسی و فارسی یکی هستند، اگر لغات زبان رو بلد نباشین قادر به صحبت نخواهید بود. به همین شکل اگر فرض کنید که دو زبان جاوا و سی هر دو از ساختارهای مشابه استفاده میکنند مثلاً برای دستورات شرطی، لوپ ها و تعریف توابع، وقتی که تک تک دستورات رو ندونید نمی تونید از اون زبان استفاده کنید. ندونستن یک دستور خاص همونقدر آزاردهنده س که ندونستن یک لغت وقتی میخواید مفهمومی رو برسونید و نمی تونید کلمه ی مناسب رو به خاطر بیارید.

• مسلط شدن به هر زبان برنامه نویسی مثل مسلط شدن به زبان های طبیعی یک فرآیند تدریجیه که با صرف زمان و تکرار و تمرین مقدور خواهد بود.
• اینکه فکر کنید می تونید جاوا بنویسید چون تمام راهنماهاش در اینترنت موجوده دقیقاً مثل اینه که فکر کنید میتونید روسی حرف بزنید چون یک دیکشنری روسی توی جیبتون دارید!
• افرادی که استعداد بالایی در یادگیری زبان های طبیعی دارند میتونن زبان های برنامه نویسی رو به راحتی یاد بگیرند. لازمه اینکار تنها تغییر دیدگاهه.