بعد از یه سال زندگی در میان ناهمزبان‌ها، خوندن مطالب سابقم به مواجهه با آثار ماندگار ادبی میمونه. وقتی زبان مشترک نداشته باشی، سطح تعاملات عملاً قابل مقایسه س با دوران پارینه سنگی.

- سلام. خوبی؟ + خوبم.

- ناهار نخوردی؟ + نه.

- نو انتیندو.

 

چشم به هم بذاری میبینی تمام شخصیتی که به عمق 30 سال تو خودت شکل دادی با گرد و خاک روزمرگی درجه دوی گنگ و نا مانوس پر شده و یه آدم یه ساله ازت باقی مونده.