مفهوم اطلاعات معمولاً به مفاهیم «معنی» و «دانش» گره خورده. چیزی که بیشتر در این نوشتار مورد توجه قرار خواهد گرفت مفهوم آماری اطلاعات خواهد بود.
اطلاعات از لحاظ آماری به مجموعه‌ای اتلاق می‌شود که قابل ذخیره سازی و برداشت باشد. و این مجموعه‌ بسته‌ای است که از ترکیب اعضای یک مجموعه‌ی مرجع ساخته شده، و مجموعه‌ی مرجع آن است که تمام اعضایش را می شناسیم. مثلاً مجموعه‌ی شماره تلفنهای ساکنین یک شهر همه از مجموعه‌ی مرجع اعداد صفر تا نه ساخته شده‌اند.
اطلاعات را می توان ذخیره کرد. یعنی به صورت فیزیکی محفوظ نگه داشت. هر ذخیره کننده‌ی اطلاعات را یک «حامل» می‌نامم. مثلاً منشور کوروش یک حامل اطلاعات با طول عمر چند هزار سال، و ملکول‌های هوا وقتی صدای یک گوینده را به شنونده انتقال می‌دهند، یک حامل با طول عمر چند ثانیه هستند.

تعریف اول:
هر دستگاهی که بتواند اطلاعات را به مدت زمان مشخصی ذخیره کند، حامل نامیده می‌شود.

خصایای کلیدی هر حامل نوع ذخیره و دستیابی به اطلاعات و پتانسیل یا ظرفیت ذخیره اطلاعات هستند. مثلاً یک دی وی دی 4.7 گیگابایت اطلاعات را در خود جای می‌هد و اطلاعات با لیزر رویش حک می‌شوند، و یک وزنه‌ی 250 گرمی یک بسته‌ی اطلاعاتی حاوی عدد 250 را با خود حمل می‌کند.
می‌شود از نمونه‌ی وزنه به نتایج خوبی رسید، به یک پتانسیل بسیار بالا. فرض کنید یک وزنه‌ی یک کیلوگرمی در اختیار داشته باشیم؛ نسبت وزن وزنه‌ی یک کیلوگرمی به وزنه‌ی 250 گرمی عدد 4 را در اختیار ما می‌گذارد.
فرض کنید کنید دو ذره با قطر مشخص در اختیار داشته باشیم. این دو ذره با هم یک «حامل» هستند. می‌توانیم فاصله‌ی دو ذره را طوری تنظیم کنیم که نسبت این فاصله به قطر یکی از ذره ها به اندازه‌ی هر عدد اعشاری دلخواه باشد. این در واقع همان خاصیت اعداد است. مثلاً نمونه‌ی دلخواه زیر را در نظر بگیرید:


که در آن Mها شماره موبایلتان، B اطلاعات تاریخ تولد، S سایز کفشتان، A ترانه‌ی آلت نامجو، و F اطلاعات دیجیتال تمام مجموعه‌ی فرندز با کیفیت اچ‌دی باشد. 

اصل اول:
با فرض جهان یکپارچه؛ با دو نمونه‌ی مناسب از هر کمیت دلخواه، می‌توان هر مقدار دلخواه از اطلاعات را ذخیره کرد.

چه کسی می‌داند؟ شاید تمامی اسرار کائنات در امتداد رادیکال دو پنهان شده باشد.