بوی بهار میاد... نه! طعمش داره میاد

 

اندازه ى اصلی

life &

نور نارنجی رنگ نور افکن یه پارک ساکت و خلوت که نصفه های شب  میون شاخه های بی برگ یه درخت چنار قدم می زنه و از لا به لای دود یه سیگار خوش عطر – ولی نم زده که بعد از دو هفته با پیدا شدنش تو گوشه ی جیب بغل یه کاپشن باعث حیرت شده – سرک می کشه و پهن می شه روی نیمکتی که من روش خوابیدم ؛
هم، می تونه یه قسمتی از زندگی باشه !

یادمه یکی گفته بود اگه به نقطه ی تلاقی ِ این خطوط نگاه کنی، صدایی رو می شنوی که می گه:
تو فرزند عزیز من هستی. به سمت من بیا ... 
 

*   *   *

بعد که به راه می افتی؛ در انتهای خیابون یه سایه می بینی که چهار تا پا داره! می گی این حتمن از اون ترسو هاشه... شایدم هار باشه و هوس کنه یه گاز از پاهات بگیره! ... خودتو آماده می کنی که بی خیال از کنارش رد بشی... نزدیکتر که می شی، می فهمی که اشتباه دیدی ، این فقط سه تا پا داره! یه فرغون که داره تک و تنها با سکوت شب حال می کنه.

[شبی از زمستان 86]

--- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- ---
* پی نوشت ها نامربوط هستند!
** وبلاگ های تخلیه شده از کتاب خونه های سوخته چیزی کم ندارن. برای نوشته هاتون ارزش قائل باشین.
به یاد این دوست damandan.blogfa
*** از سر کنجکاوی توی لغت نامه ی آریان پور دنبال کلمه f.u.c.k می گشتم ، در کمال تعجب دیدم وجود نداره!
حالا که ملت ما اینقدر با ادبن، پس چرا درصد رشد جمعیت منفی نشده ؟!!